Ηταν ψηλός, όμορφος και απρόσιτος... Ήταν φοβισμενη και μπερδεμενη μεσα στα τόσα της προβλήματα και δεν τον ζύγισε σωστά...
Κάπου βρεθήκανε, κάπου χαθήκανε... Ίσως ή ζωή που τρεχει γρήγορα; ίσως δεν βρεθηκαν την κατάλληλη στιγμή.. ίσως δε κατάλαβαν πόσα πράγματα θα εκαναν μαζί....
Ο καθενας τράβηξε τη ζωή του, εκείνη γύρισε στην Αθήνα μετά από λίγο καιρό κ εκείνος συνεχισε τη ζωή του στην επαρχιακή πόλη που εμενε κάνοντας μια καινούργια σχεση χωρίς ουσία...Εκει ειναι και η στιγμή που χαθήκανε, αλλα η ζωή είχε σύντομα άλλα σχεδια για εκείνους, μια τυχαία συνομιλία με ενα κοινό οικείο προσωπο τους εφερε κοντα...
Εμαθε πως ήθελε να την δει και χωρις να χασει ευκαιρία συνομίλησε μαζί του..
Μετά απο λίγο καιρό της ζήτησε να πάει κοντα του κ εκείνη χωρις να χάσει ευκαιρία πήγε κοντά του!!!
Το ταξίδι μικρό αλλα απο την αγωνία της να φτάσει φαινόταν ατελείωτο..
Και να που εφτασε... Μόλις τον είδε μπροστά της όλες της οι αμφιβολίες, οι φόβοι με μιάς εξαφανίστηκαν.... Ήταν σίγουρη απο το βλεμμα του πως αυτός είναι, πως θα πάνε μακρυά, θα κάνουν πολλά πράγματα μαζί...
Πράγματι θα εκαναν ενα αξιοζήλευτο ζευγάρι....
απο την πρώτη μερα ήταν μαζί... Άνοιξη βλεπεις, εχει την ιδιότητα να φερνει τα πάντα πιο κοντα ....Ξαφνιάστηκαν όλοι με την είδηση της καινούργιας τους σχεσης... άλλοι ευχάριστα άλλοι δυσάρεστα, δεν εδειχνε να τους νοιάζει καθόλου, ζούσαν τον ερωτα τους..
Τα πρόσωπα τους ειχαν μια μόνιμη χαρά, αυτή τη χαρά που μοιάζει σαν ψεμα όταν τη νιωσεις..
Πολύ γρήγορα ηρθε μια εγκυμοσύνη, ανάμεικτα συναισθήματα τους κατεκλυσαν.... . χαρά, φόβος, (θα τα καταφερουμε; , θα μεινουμε δυνατοι; θα γίνουμε καλοί γονείς; )
Μια μερα μετά τα γενεθλια του οσο περίμεναν τις απαντησεις απο τις αιματολογικες ήρθε και η απάντηση "εχουμε ευχάριστα, εισαι περίπου 3 εβδομάδων εγκυος" .... αμεσως κοιταχτήκανε, ειχανε δωσει ήδη απάντηση στο αν θα το κρατουσαν...
Κάνανε σχεδια, θα μοιάζει σε μενα ; σε σενα; θα ναι αγόρι ή κορίτσι; Εκεινη ομως ήξερε.... το ενστικτο της μάνας αλάνθαστο!!
Μια τελεια εγκυμοσύνη που όλες ζήλευαν που όμως εμελλε να εξελιχθει σε κατι αλλο...
Μια μερα ειδε αιμα.. "Δεν είναι η ωρα μου σκεφτηκε" φοβος και πανικός την πλημμύρισαν.. Αμεσως πήραν το δρομο για το νοσοκομειο ο γιατρος προσπαθησε να την καθησυχάσει μιας κ ο υπερηχος εβγαινε καθαρος κ όλα εδειχναν καλα. "Θα σε κρατήσω όμως σήμερα μεσα για παρακολούθηση της ειπε" κ εκείνη κούνησε απλα το κεφάλι καταφατικά με βουρκωμενα μάτια..
Την επομενη μερα τα ίδια, ενιωσε πως κατι κατεβαίνει αμώσως την ειδε ο γιατρος και χωρις καν να της μιλήσει ειπε στη νοσοκόμα "ετοιμάστε το ασθενοφόρο πάμε για πρόωρο τοκετο"...
Πάλι φόβος, πάλι πανικός σκεψεις, σκεψεις.... (Τι εκανα λάθος, τι αμαρτίες πληρώνω; γιατί σε μενα; θα γεννήσω; θα τα καταφερει ; Θεε μου είναι τόσο μικρή, προστάτεψε την.
Στο πλάι της εκτος απο τον καλό της κ ενας υπεροχος γιατρος μα πανω απ ολα άνθρωπος..της κρατούσε το χερι σε όλη τη μεταφορά της στο άλλο νοσοκομείο που ειχε Μ.Ε.Ν.Ν και της ελεγε "θα τα καταφερουμε, μη φοβάσαι..
και ετσι εγινε... πριν τη μεταφορά της δεν εδιναν καμία πιθανότητα να βγαλει τη νυχτα χωρις να γεννήσει. Κ όμως εγινε το θαύμα !!!!
Οταν την παρελαβαν οι γιατροί εκεί ειδαν κατι που δν πιστευαν.. ο σάκος με το μωρο ειχε ανεβει και παλι ψηλα.. "Αν το δουμε απο θρησκευτικής άποψης κ αν πιστεύετε ήθελε ο Θεος της ειπαν"
(Αν πιστευω λεει; μα πως γίνεται να μην πιστευω; )
Εμεινε ξάπλα στο νοσοκομειο 25 μερες, παρεα με τον αγαπημενο της...στις 15 μερες επρεπε να φύγει για δουλεια ήρθω μαζι της η φίλη της... Σε αυτην ετυχε να γεννησει... Παίρνει η φίλη τον καλο της "Ελα γεννάει"...
Μόνη της όλη νυχτα στο μαιευτήριο να κλαίει κ να μην της δίνει κανείς σημασια .. "Ωχ το όνειρο" σκεφτηκε, κ αμεσως ενιωσε μια ανακούφιση... "'Οτι κ αν γίνει μη φοβηθεις, εγω προστατεύω κ εσενα κ την κορη σου.." της ειχε πει...
Αμεσως όπλίστηκε με θάρρος πως όλα θα πάνε καλά..
Αν και το μωρό της εμεινε 40 μερες στη θερμοκοιτίδα πήγαν όλα καλα όπως της είχε πεί Εκείνη...
Αφου πηραν το παιδι στο σπιτι η ζωη τους κύλησε όμορφα, είχαν άλλωστε να ανακαλύπτουν ότι καινουργιο εκανε η μπεμπα τους κ ή χαρά απο τα επιτεύγματα της τους εδιωχναν κάθε τι άσχημο είχαν περάσει...
Σήμερα ζουν οι τρεις τους όμορφα και αγαπημενοι με τις καλες και τις συννεφιασμενες τους μερες οπως όλα τα ζευγάρια!
Κ.Τ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου